Ignatia Amara

Deze plant is niet zo bekend bij de doorsnee mens. De plant staat ook bekend onder de naam Strychnos Ignatii L of Ignatiusboon. Ze hoort bij de familie van de Loganiaceae en is een soortgenoot van de Ignatia nux vomica. Amara komt van amarum en betekent bittersmakend.

Oorsprong
De plant werd vernoemd naar de heilige Ignatius van Loyola, de stichter van de Jezuïtenorde. Hij komt van oorsprong voor op de Filippijnen, maar wordt vanwege zijn geneeskrachtige eigenschappen inmiddels ook gekweekt in Thailand, Indonesië en in delen van China.

Beschrijving
De Ignatia amara is een tot 35 meter lange klimplant (liaan) die meestal in dichte bossen wordt aangetroffen. De plant bloeit het gehele jaar door en produceert vruchten in de vorm en grootte van een peer. De amandelvormige, bitter smakende zaden ervan zijn hard en zijn bedekt met plekken van zilverkleurige platte haren. Ze worden ook Ignatiusbonen genoemd. De rijpe zaden worden gedroogd en gebruikt.

De Ignatiusbonen worden al sinds het begin van de 19e eeuw gebruikt bij zenuwproblemen en bij spijsverteringsproblemen. De werkzame stoffen van de zaden van de Strychnos Ignatii zijn strychnine (sterk giftig) en brucine (licht giftig). Deze stoffen zijn absoluut niet geschikt om zelf mee te experimenteren. In de homeopathie worden deze stoffen sterk verdund gebruikt.